Wydzielenie miejsca do pracy w salonie bez budowania ściany to przede wszystkim kwestia ustawienia mebli i światła. Najprościej zacząć od wyboru konkretnego narożnika albo fragmentu ściany, który nie leży na głównej trasie komunikacyjnej. Strefa pracy nie może blokować przejścia między kuchnią a kanapą ani zasłaniać okna, z którego korzysta reszta domowników. Warto też sprawdzić, gdzie kończy się zasięg naturalnego światła w ciągu dnia. Biurko ustawione tyłem do okna wymusza sztuczne oświetlenie już od rana, co szybko męczy wzrok.

Drugi krok to orientacja biurka względem pomieszczenia. Jeśli siedzisz plecami do pokoju, każde wejście domownika będzie cię rozpraszać. Lepiej ustawić biurko bokiem do ściany albo przodem do wnętrza, tak żebyś widział, co dzieje się w salonie, ale nie miał kanapy bezpośrednio przed oczami. Przy małych metrażach sprawdza się biurko wąskie, o głębokości 50–60 cm, ustawione wzdłuż ściany. Jeśli zastanawiasz się, jak połączyć je z miejscem do odpoczynku, sprawdź wskazówki o tym, gdzie postawić biurko loft obok tapczanu — kilka rozwiązań da się przenieść także do innych stylów wnętrz.

Granicę strefy pracy wyznacza się bez ściany na trzy sposoby. Pierwszy to dywan — mniejszy, o innym kolorze niż ten pod kanapą, który jasno pokazuje, gdzie kończy się biuro. Drugi to regał albo niska komoda ustawiona prostopadle do ściany, sięgająca do wysokości 120–140 cm. Taka bariera nie zabiera światła i nie dzieli pokoju na dwa ciasne korytarze. Trzeci sposób to oświetlenie: lampka na biurku i punktowe światło nad blatem działają jak niewidzialna granica wieczorem, gdy gasisz główne światło w salonie.

Nie bez znaczenia jest też akustyka i porządek. Otwarta przestrzeń przenosi dźwięki, więc jeśli w salonie gra telewizor, trudno będzie skupić się na rozmowie służbowej. Pomagają w tym miękkie elementy: zasłony, dywan, tapicerowany parawan. Zamykane segregatory i szuflady na dokumenty pozwalają w kilka sekund ukryć roboczy bałagan, gdy przychodzą goście. Strefa pracy w salonie działa dobrze tylko wtedy, gdy po godzinach pracy da się ją „wyłączyć” — jednym ruchem zasuniętej rolety, opuszczonego blatu albo po prostu wyłączonej lampy.